TMYCS

İlham

İnsan, kendi zihninde her an kusursuz bir 'ben' inşa eder; ancak bu idealize edilmiş figür, gerçeğin hareketli yüzeyine her çarptığında kırılır. Bu eser, modern insanın kendi yansımasıyla kurduğu narsisistik ve bir o kadar da kırılgan ilişkiyi merkeze alıyor. Holografik derinin izleyicinin her adımında baştan aşağı renk değiştirmesi, kimliğin sabit bir 'öz' değil, anlık bir 'durum' olduğunu hatırlatır. Aynalı yüzey ise izleyiciye şu felsefi soruyu yöneltir: Gördüğün kişi sen misin, yoksa görmek istediğin illüzyon mu? İzleyici kütlenin etrafında adımladıkça sadece renkler değil, kendisiyle ilgili kurduğu o kusursuz kurgu da bükülüp dağılır.